Ikusteko - laia

Queer teoriak gizartean nagusi den dualismoaren oinarriak dinamitatzen ditu; gizona-emakumea, gizona-heteroa, normal-arraroa-Gizonaren eta emakumearen artean beltzaren eta zuriaren artean adina ñabardura daude. Genero aniztasunaren erakusgarri, 5 pertsonaiarekin biziko dugu bere egunerokoa, gizon «normal» batena ez den egunerokoa, ez edozein emakumerena; «normalak» ez direnen normaltasuna.

Zuzendaria: Florencia P. Marano

Egongelako argazkien altzaria nire familiaren erakusleihoa da. Denok gaude, ...izan ezik.

Zuzendaria: Giovanni Macelli

Mariak, LGTB eskubideen aldeko aktibistak, gutun bat idatzi dio adinekoen egoitzako zuzendariari, eta hark ukatu egin die, berari eta Rosa emazteari, apartamentu batean sartzea. Zuzendariak proposatzen diena zergatik ezin izango duten onartu azaldu du.

Zuzendaria: Michèle Massé

Juanan Martinezen film laburra, Anna Allen eta Alfredo Alba protagonista dituena. 2011ko LGTB film labur onenetako bat bihurtu zen. Sevilla, Badajoz, Mallorca edo Txileko zinemaldietan fikziozko film labur onenaren saria jaso zuen.

Zuzendaria: Juanan Martínez

Zuzendaritza: Usue Egia

'The mask you live in' dokumentala (Bizi zaren maskara)

Hezkuntzaren eta identitate maskulinoa eraikitzen duten jarraibide kulturalen arteko harremana erakusten du, baita identitate maskulinoak berekin dakarren guztia ere, maila guztietako indarkeria, sentimenduen, plazerren eta desioen errepresioa, maskulinotasun orori inposatuta dagoen arauaren aurka doazenak.

Medeak taldeko Kattalin Miner Perez eta Lore Etxeberria Lujanbiok Ibaetako Emakume Taldeak antolatutako jardunaldi batzuetan emandako hitzaldia duzue honakoa. Estrategikoki homofobiatik eta jazarpenetik urrundu eta ironia eta umorea erabiliz, hamaika arrazoi ematen dituzte lesbiana izateko.

Moises (29 urte, Bartzelona) Espainiako gizonezko transexual bakarrenetakoa da. Generoaren terrorista gisa definitzen da. Moisesek bere bidea kontatzen du bideoan, lagunen parte-hartzearekin. Genitalei ebakuntza egin ala ez erabaki behar du. 1997an, epaile batek izena eta sexua aldatu zizkion ebakuntzarik egin behar izan gabe; izan ere, ez zuen obulutegirik, ez bularrik, eta urteak zeramatzan hormona-tratamenduarekin. Bere gidaritzapeko historiarekin, dokumentalak identitate baten berreraikuntza eta gorputzaren erabileraren muga kulturalak alde batera uztea du ardatz.

Egilea: Cecilia Barriga

Debekatutako film ezaguna AEBetan. 1950ean, emakumea emantzipatzeko borroka erakusten lehenetako bat izan zen, ia ikuspegi politiko eta sozial feminista hartuz. Jarduera Antiamerikarrei buruzko Ordezkarien Ganberako Batzordeak jazarri eta blokeatu zuen —HUAC, ingelesezko siglak—, eta, histeria antikomunista hartan, filmaketa modu tragikoan burutzea lortu zuten:, platoak su hartu zuen. eta Rosaura Revueltas aktore protagonista Mexikora erbesteratu zuen Amerikako Immigrazio Zerbitzuak.

Dokumentalak zehatz-mehatz deskribatzen du emakumeek botere postuetan duten parte-hartze eskasa, eta zalantzan jartzen du «hedabideek haiei buruz eskaintzen duten ikuspegi mugatu eta estigmatizatua». Publizitateak egiten duela adierazten du, zinemak, telebista-saioek eta bideo-jokoek errepikatzen dute, baita informazio-kazetaritzak «serioagoa» ere.

«Gizarteak kontzeptu hori barneratzen duenean, emakumeen ahotsak ez du garrantzirik, eta, gainera, politikarako sarbidea zailtzen du, desberdintasun-egoera hori aldatzen lagun baitezakete».

Teresa Meana

Eztabaida Feministaren III. Jardunaldien barruan, Teresa Meana filologo eta feminista espainiarrak, hizkuntza inklusiboko eta ez-sexistako espezialista onenetakotzat jotzen denak, mintzairari, botereari eta sexismoari buruzko hitzaldi-tailerra eskaini zuen, Cotidiano Mujer eta Espainiako Lankidetzaren Prestakuntza Zentroak antolatuta.

Emakumeen presentziei eta absentziei buruzko dokumentala musika alternatiboan.

Zenbat aldiz ikusten ditugu emakumeak musika-zirkuituetako agertokietan? Musika alternatiboan emakumeen presentzia oraindik ez dago behar bezala normalizatuta. Eszena alternatiboek emakumeak askatasunez eta erosotasunez adieraztea ahalbidetzen duten praktikak eta balioak dituzte. Baina, egia esan, jarrera patriarkal batzuek irauten dute, batzuetan argi eta garbi matxistak, beste batzuetan sotilagoak, eta beste kasu batzuetan ikusezinak.

Hogei elkarrizketa baino gehiagoren bidez, gizarteak eta musikak beraientzat gordetako rol tradizionalak hausten dituzten emakumeen parte-hartze musikalean murgildu ginen. Bideak ireki, sendotu eta beren jarrerak defendatu dituzten emakumeak, estereotipo eta jarrera patriarkalen aurka borrokatu dutenak, eta espazio musikaletan naturaltasun osoz presente daudenak.

 Mafaldaren "La última vez que te escucho" biran modu amateurrean grabatutako dokumentala.



Inoiz galdetu al diozue zeuen buruari zergatik ez dagoen emakumerik agertokietan? Zergatik egoten dira haien espazioak rol jakin batzuetara mugatuta? Errepidera jo genuen, emakumeek gure musika-panoraman zer iritzi zuten jakiteko.



«Las que faltaban» bertan bizi diren emakumeen bizipenei eta esperientziei buruzko ikuspegi bat da. Musikaren esparruan emakume izateari buruzko kontakizun kolektiboa. Rolak, diskriminazioak, erreferenteak, sororitatea, feminismoa, honen inguruko borrokaz eta gauza gehiagoz hitz egiten digute elkarrizketatuek.

Miquel Missé soziologo eta trans aktibistaren hitzaldia.



Vitoria-Gasteizko Jabekuntza Feministarako Eskolaren programazioaren barruan dago, eta 2019ko maiatzaren 14an egin zen.

Paris Is Burning 1990 urteko film dokumentala da, Jennie Livingstonek zuzendutakoa. 80ko hamarkadaren bigarren erdian filmatu zen; New York hirian dantzaren kultura bezala ezagutzen den mugimendua kontatzen du, baita bertan gehien inplikatuta dauden gizarte-sektoreak ere: gay latinoak eta afro-amerikarrak, baita komunitate transgeneroa ere, guztiak askotan gizarte-bazterkeriaren eta pobreziaren arriskuan sartuta.



Dokumental hau New Yorkeko drag dantzen «Urrezko Aroa» delakoaren amaieraren erakusgarritzat hartu da, baita Ipar Amerikako arraza, klase sozial eta generotik eratorritako gatazken azterketa delikatutzat ere.

Eskola batek alaba umiliatu ondoren, Victoria (45) eta Rosana (42) bikote-krisian sartzen dira, justiziaren eta pribatutasunaren aurkako ikuspegiak dituztelako. Victoriaak aurre egin beharko dio homosexualitateak eragindako beldurrari eta familiaren balizko porrotari.

Zuzendaritza: Pamela Hurtado – Iñaki Velasquez

Neska batek bakarrik pasatzen du gaua etxean eta bakarka plazer saio bat izatea erabakitzen du, baina dena ez doa planeatutakoaren arabera.

Zuzendaria: Renata Gاsiorowska

Irene da bere maitearen azken hitzak partekatu ez dituen babes-taldeko pertsona bakarra, baina ez dago galdera horri erantzuteko prest. Zinema Akademiak film labur hau aukeratu zuen Goya sarien 31. edizioan lehiatzeko, Fikziozko Film Labur Onenaren kategorian.

Zuzendaria: Juan Beiro

«Zer gertatuko litzateke zure bizitzak 180 graduko ustekabeko bira emango balu?


Amona, Jessica Alba eta folklore asko izango dira Estik arrakasta lortzeko gakoak.

La rara de la familia (2018) dokumental kutre eta prekarioa da, Bilboko Sare Lesbianistak sare sozialen bidez egindako deialditik abiatuta sortua, eta bere inguruko "bollerei" dei egiten die, familia-ingurunean jasandako eguneroko lesbofobiak argi eta garbi konta ditzaten. Ekarpen horien guztien bat-egitetik sortu da 27 minutuko film labur hau, non umorea, ironia, sotiltasuna eta gogortasuna ez diren falta, errealitate oso baina oso familiarren berri emateko.

Zuzendaria: Alba Sotorra Clua. 2018

Siriako gerraren lehen lerroan, Arian komandanteak (30 urteko ditu) emakumeen batailoi bat gidatzen du Kobane hirirantz, bere herria ISISen atzaparretatik askatzeko Alba Sotorraren emantzipazio eta askatasun historia ahalduntzailean. Siriako gerra piztu zenean, erresistentzia kurduko emakume talde batek Emakumearen Babeserako Unitateak (YPJ) bildu zituen. Arian, gazte-gaztetatik sexu-erasoen biktimek jasotzen duten tratu negargarriaren lekuko izan zena, unitateko buru da eta ISISen aurka borrokatzen dihardu.

YPJak beren helburura hurbiltzen diren heinean, kideei borrokaren benetako esanahia aurkitzeko eskatzen die: emakumeen hurrengo belaunaldiaren askatasuna. Komandanteari eta bere tropei aurrekaririk gabeko sarrera emanez, bala-zauri ugarietatik berreskuratzen den eszena delikatuak barne, Sotorrak bikain egiten du misio batean dagoen emakume baten erretratu liluragarria.

Zuzendaria: Estibaliz Urresola Solaguren

Estíbaliz Urresolaren lehen lana, ESCACen sortua, gaur egun oraindik tabu den gai bat jorratzen duena. 2014an ShortCat katalogoan parte hartu zuen. eta Gaudietarako aurrez aukeratua izan zen.

Hainbat urtetan igeriketan gogor entrenatu ondoren, Adri eskualdeetako txapelketen atarian dago orain; lehiaketarako bi egun falta direnean, hilekoa etortzen zaio lehen aldiz. Ama duela 4 urte hil zitzaion, eta bere aitak lehiaketan proiektatzen duen gogo biziari eta klubeko entrenatzailearen presioari men egiten dio, sailkatzeko hautagai sendotzat ikusten baitute. Horregatik guztiagatik, Adrik ezkutatu egiten du neskato izatetik emakume izatera pasatzen duen gertakaria, eta arriskuan jartzen du lehiaketan parte hartzea, bere kabuz bilatzera behartuz zelatatzen duten galdera guztien erantzunak.

Animaziozko film labur honek Roc generoko binarismoarekin hausten du, desorientatuta zegoen. Ez zuen aukeratu nahi. Gizakia zela eta sirena bihur zitekeela esaten zioten. Ez nuen ulertzen zergatik bihurtu behar zen beste gauza bat. Gainera betiko! Roke zen, sirena-buztan batekin.

Actuavallès – CA l 'Enredusen ekoizpen bat

Zuzendaritza: Alba Barbé-Serra

Sinopsia: Ikerketa-prozesu luze baten ondoren, gizon talde bat elkarrizketatu genuen gailu bakarrarekin: aulki bat, kamera bat eta hondo neutro bat. Giro soila bilatzen genuen, lekukotasunen bidez «gizon izatearen» esanahiaz hausnartu ahal izateko. Horrela, gizon talde bat gizonen eraldaketa-prozesuan nola bizi eta sentitzen den azaltzen duen hurbileko kontakizun bat eraikitzen dugu. Gizon horien eskutik, beren identitate maskulinoa nola eraikitzen den eta matxismoa barrutik desmuntatzeko zer urrats eman ditzakegun hobeto ulertzera eramango gaituen ibilbidea.

Zuzendaritza: Iván Roiz